WHEN I LET GO OF WHAT I AM

13 Apr 2010
April 13, 2010
– I BECOME WHAT I MIGHT BE – LAO TZU

Als ik net wakker ben en slaperig in de spiegel kijk. Als ik aan het douchen ben. Als ik m’n handdoek van m’n hoofd wikkel. Als ik m’n haren borstel als ik net uit de douche kom. Als ik buiten loop in de wind. – De laatste dagen ben ik me heel erg bewust van m’n haar. Wordt het dof? Voelt het anders? Ik ben me zo bewust van m’n haar dat ik niet echt meer onderscheiden kan of het anders voelt omdat ik er zo op focus, of dat het daadwerkelijk anders is van structuur door de chemo. We maken al hoopvolle grappen onderling: misschien blijft het wel zitten bij je. Dat kan he… Medisch wondertje enzo.

En toen ging vanmorgen de eerste lok… Tijdens het borstelen van m’n haar zag ik een behoorlijk indrukwekkende lok haar in m’n borstel die eigenlijk gewoon op m’n hoofd hoort. Een fractie van een seconde vraag ik me nog heel simpel af hoe dat nou kan: ‘Zo hard trok ik toch niet?’ ‘Dat voel je toch?’ Gelukkig was Lief op de thuisbasis vandaag en kon ik me even een paar minuten lekker onderdompelen.

Herm is wederom briljant. Komt de kamer binnen, gaat zitten en roept (en ook niet zachtjes ook), op mijn opmerking dat de eerste pluk het nest verlaten heeft: “Nou, hè hè, dat werd verdorie ook eens tijd ook, zeg!” – met zo’n grote glimlach dat ik er  helemaal gelukkig van word. Boeien ook. Het is niet anders en kijk eens buiten hoe mooi het weer is!

Daarna een stroom smsjes, pingetjes, tweets en telefoontjes van alle lieve mensen die aan me denken terwijl ik heerlijk met m’n hondje buiten in de zon loop. Wie wordt daar nou niet vrolijk van!

Zo, en klaar. Accepteer wat je niet kunt veranderen en maak er iets zo leuk mogelijks van. En daar waren we al mee begonnen! Maandagavond 29 maart hebben we een geniale hoofddoekjesavond gehouden: de eerste van wellicht vele MediMundo Up and Go Parties! Angelique van MediMundo is haarwerker van beroep, maar biedt daarnaast een prachtige collectie van hippe headwear aan – om maar eens te laten zien dat hoofddoekjes voor een kaal koppie helemaal niet suf hoeven zijn.

Ik kwam in contact met Angelique na mijn speurtocht op internet naar hippe headwear: www.medimundo.nl/medilady. Toen ik hoorde van Babette dat m’n haar er tussen de eerste en tweede chemo waarschijnlijk af zou gaan, heb ik uiteraard direct de twee mooiste besteld. De meiden op de sportschool waren instant enthousiast – deze headwear is zo mooi, daar hoef je echt niet kaal voor te zijn om te kunnen dragen! Het idee is toen ontstaan om een tupperware party voor headwear te houden. Het is allemaal al kudt genoeg, waarom er niet iets leuks van maken!

Angelique was ook direct enthousiast en na wat over en weer bellen en mailen hebben we een datum geprikt die nog voor m’n eerste chemokuur viel. Zo kon ik passen terwijl ik nog zelfverzekerd mét haar was. Ik heb gezorgd voor voldoende rosé (onontbeerlijk) en wat lekkere hapjes. Het enige wat we toen nog nodig hadden was een tafel met een grote spiegel zodat we onszelf konden checken. We waren met acht meiden, plus Angelique en Désiree maakt tien en ons ingrediëntenlijstje voor een heerlijke avond was compleet. De eerste MediMundo Up and Go Party was geboren.

Hoewel ik ervoor kies om geen pruik te dragen om diverse redenen (een mooie pruik vind ik te duur voor iets wat tijdelijk is en bovendien te warm, een synthetische pruik ziet er nogal nep uit – plus, daarbij: het is zoals het is), was het heel leuk om van Angelique te horen wat de mogelijkheden zijn van pruiken. Hoe ze worden gemaakt en ook dat je kunt kiezen voor de MediHair Lady, een haarwerk dat niet je hele hoofd bedekt (want warm), maar waar je een headwear overheen knoopt zodat het oogt alsof je haar eronderuit komt.

Angelique showde daarna met mij als model een groot aantal verschillende sjaals, doeken en andere headwear en liet veel manieren zien waarop een doek te knopen is. Onvoorstelbaar, al die mogelijkheden! En wat een keuze! Het is fantastisch om de headwear te kunnen aanraken, te passen en tips te krijgen hoe je ze hip kunt dragen. En onderschat de creativiteit van de meiden niet!

Vooral Jasja is een masterlijk natuurtalent gebleken in headwear en heeft dan ook beloofd om elke ochtend te komen knopen als het moet <3. We hebben vreselijk veel lol gehad en hebben de diverse stoffen, materialen en headwear bewonderd, uitgebreid gepast en besteld uiteraard. Er wordt duidelijk een nieuwe trend gezet in Renkum en omstreken deze zomer. Toen we waren uitgepast hebben we ongegeneerd zitten naborrelen met z’n allen, verhalen uitwisselend en vooral genoten van een heel gezellige avond. Dank je wel Angelique dat je hiervoor openstond en voor het mogelijk maken van deze fantastische avond.

Dan ga ik nu maar ff de kapster bellen, want het gaat nu heel hard met m’n haar. Een aai over m’n bol resulteert in een handvol haren. Dat kan niet de bedoeling zijn. Dan er maar helemaal af. Of nog heel ff wachten… je ziet nog niks namelijk… Ghe. Heel bizar is het ook: het voelt alsof er een stuk van je lijf afvalt, zonder dat je het voelt. Het is vooral RAAAR! I’ll keep you posted!

Tot gauw! X - And thanks, matey across the pond, for making it able for me to cry to you. X

••• Update: Gisteravond. Einde dag werken. Ik bekijk m’n werk terwijl ik onnadenkend aan m’n haar frunnik. Ongelovig staar ik naar m’n handen terwijl daar lange slierten haar in achter blijven. Nog een keer voelen. Het nog een keer zien. Ik schuif abrupt m’n bureaustoel naar achteren en probeer weg te deinzen van het beeld dat het achterlaat op m’n netvlies. Vlucht naar boven, de douche in. Was m’n haar. Smeer er conditioner in. Grote plukken haar blijven nu achter.

Het gebeurt echt. Ik kan er niet meer onderuit. Ik begin zo erg te trillen dat ik bijna door m’n benen zak. Schreeuw. Eerst stil, en barst daarna in een oncontroleerbaar snikken uit. Hij vangt me op. Stapt met kleren en al bij me in de douche. Houdt me vast.

Na vijf minuten bedaar ik. Ik wist dat het ging gebeuren. Dat het zo heftig zou zijn, emotioneel, had ik echt never nooit niet verwacht. Had ook niemand me verteld.

Zo heftig dat ik besloot dat het er nu ook echt rigoreus af moest. Ik heb direct Laura gebeld, die kon gelukkig diezelfde avond nog langskomen. Ze was bijkans nog zenuwachtiger dan ik, de schat. El kwam voor de morele support (angel) en natuurlijk was Lief er om zijn hand te laten fijnknijpen.

Onstuitbaar lachend van de zenuwen ging de eerste haal van de tondeuze erover, maar al snel viel Lau terug op haar onmiskenbare professionaliteit en ging alles er soepeltjes af – althans, na een ‘Liefje, je moet nu ook de voorkant gaan doen, hè’ van mij, omdat ze aan de achterkant, die ik nog niet kon zien, bleef hangen. En er kwam een mooi bolletje onderuit. Het valt me 100% mee. Het is even wennen natuurlijk, want hele korte coupe uiteraard. Marri en Eel kwamen ook nog ff langs voor de onontbeerlijke support en hebben me door de avond heen gelachen.

En nu dag 2 is begonnen heb ik nog steeds geen klapper gehad eigenlijk. Het is kort, kaal, maar alles beter dan die plukken haar, kan ik je wel vertellen.

Kus voor nu.

Achteraf gezien was deze ervaring heftiger voor me dan het horen van de diagnose zelf. Het verliezen van je haar gaat zoveel verder dan een uiterlijk verlies. Je wordt geconfronteerd met je kwetsbaarheid, met uiterlijk vertoon van ziekte, maar voor mij betekende het vooral geconfronteerd worden met de oncontroleerbaarheid van je lijf. Vooral dat hakte er enorm in. Er gebeurde iets met m’n lijf waar ik geen enkele controle over had. Chemo, sois. Brak zijn, prima, dat gaat over. Bestraling, trek ik. Maar geen controle hebben, voelt als je moeten overgeven. En me overgeven aan kanker zou ik nooit.

Veel mensen – vooral op twitter – begonnen opeens af te geven op de term ‘vechten’ tegen kanker, een term die ineens enorm populair werd. “Alsof je een watje bent als je het verliest. Want dan heb je niet hard genoeg gevochten. Heeft kanker dan gewonnen?”

Maar ik denk niet dat ‘fight cancer’ een kwestie is van winnen of verliezen. Uiteindelijk gaat het daar niet om. Vechten tegen kanker is vooral vechten tegen machteloosheid. Tegen de frustratie over de oncontroleerbaarheid. Het niet meer maakbaar zijn van je leven. Hoe tijdelijk dat ook moge zijn. Hopelijk. Vechten tegen kanker gaat niet alleen over een fysieke strijd. Het gaat niet alleen over een lichamelijke kracht. Het is een mentale krachtmeting. Een emotionele, psychische strijd met jezelf, hoe je erin staat, hoe je omgaat met je eigen (voor)oordelen over wat kanker met je doet. Wat ziek zijn met je doet. En vooral: hoe je eruit gaat komen. Vechten tegen kanker is ook het begin van verandering, van groei. Emotioneel, gevoelsmatig, psychisch, mentaal. Ook dat is kracht. Ook dat is vechten. Vechten voor jezelf.

Je haar verliezen is een tastbaar verlies van controle. Het is verschrikkelijk heftig, emotioneel en psychisch een enorme aanslag op je zijn. Je kunt niet meer ontkennen. Het gebeurt, en het gebeurt nu. Je maakt een keuze. Kijkt in de spiegel en besluit: ik ga ervoor.

When I let go of what I am, I become what I might be – Ik durf te stellen dat het verliezen van je haar gaat gepaard met het verliezen van een deel van je identiteit. Niet zozeer uiterlijk, hoewel dat heel rigoreus is. Maar met name innerlijk. Er breekt een schil, een muur, je kunt niet langer ontkennen en moet er dwars doorheen. Opnieuw naar jezelf kijken, jezelf opnieuw leren kennen. Een zoektocht die pas echt van start gaat als de fysieke behandelingen over zijn – en, in mijn geval, nadat je een paar jaar comfortabel verdoofd bent geweest, daarna geheel onverwacht de juiste persoon ontmoet en je openstelt voor je nieuwe zelf, nieuwe ervaringen. Op dit moment ben ik mezelf volop opnieuw aan het ontdekken. Grenzen aan het verleggen, gedachten en filosofieën, m’n eigen leven aan het onderzoeken. Maar vooral, aan het genieten van deze nieuwe reis.

I let go of what I am. Now I’ll become what I might be. Thank you, my warrior.

5 replies
  1. Carolyn says:

    Lieve lieve Janet,
    Kudt is het.. zoals je schrijft… maar wat ben je een bloedmooie VROUW… puur, geniaal en sterk en optimistisch en waanzinnig eerlijk.. ik bewonder je…. waanzinnig… wat ben jij een voorbeeld vor alle ander vrouwen in de hele wereld… YOU ARE BEAUTIFUL FROM TOP TO BOTTOM!!!
    It gives me goosepimples all over!

    DIKKE KUS,

    Reply
  2. Nancy says:

    Wow, move over Sinead en Demi Moore, dit is de vrouw die dit kapsel weer helemaal hip gaat maken.

    Heel sterk van je wijffie, maar ik had eigenlijk ook niks anders van je verwacht. Je blijft een mooie meid met of zonder haar en voor wat het waard is, me thinks the world of you xoxox

    Reply
  3. wijnhobe says:

    Janet is een geweldenaar, maar over die Garderobe moeten we nog maar even discussiëren!

    HAHAHA Nee hoor…

    Oh en Carolyn, wat schrijf je ongelooflijk lief over mijn babes, dank!

    Reply
  4. jacques says:

    en ik maar scheren om het kaal en glad te houden….. :) wat ben je toch een flinkerd en wat staat het je mooi. eerstvolgende mogelijkheid samen op de foto, deal?!

    by the way, leuk die hoofddoekjes maar zonder is veul mooier……

    Reply
  5. elvirahendriks says:

    Hallo Meis,

    Wat ze zeggen is echt waar, het staat je super goed, je bent echt een mooie vrouw!
    Wat betreft jou garderobe komt helemaal goed!

    Ik heb echt heel veel bewondering voor jou!
    De kracht, energie, doorzettingsvermogen, balans en zelfvertrouwen die jij hebt, heeft echt niemand, zelfs ik niet!
    Je bent een echter kanjer.

    XX Angel.

    Reply

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>